Drohomirecki Makary (1835–1863), dowódca oddziału w powst. styczniowym. Pochodził z Ukrainy. Wcześnie osierocony, znalazł gorliwego opiekuna w swoim krewnym Feliksie Szostakowskim, marszałku szlachty pow. kijowskiego. Dzięki jego materialnemu poparciu ukończył D. uniwersytet w Kijowie, następnie instytut agronomiczny w Marymoncie, w końcu wyjechał za granicę celem dalszego kształcenia się w Heidelbergu i Paryżu. Nad Sekwaną wszedł w kółko radykalnej młodzieży polskiej, bywał na piątkowych zebraniach u Jana Kurzyny, sekretarza gen. Mierosławskiego, i uczęszczał pilnie na wykłady wojskowe tego ostatniego. Na wiadomość o wybuchu powstania znalazł się już w pierwszych dniach lutego 1863 w Kaliskiem, gdzie sformował oddziałek z blisko 40 ochotników. Wpadłszy do miasteczka Złoczewa, rozbroił tam straż i ogłosił manifest Rządu Narodowego. Przeciw śmiałemu dowódcy powstańczemu wyprawili Moskale silną kolumnę z 3 rot i 40 Kozaków pod dowództwem majora Hańczakowa, któremu udało się wytropić powstańców w lasach pod wsią Lipno. Tu zasłaniając odwrót swojego szczupłego oddziałku, znalazł D. bohaterską śmierć obok swoich 5 towarzyszy w dniu 12 II 1863. Z powodu atletycznej budowy ciała zwali go koledzy żartobliwie »Kniaziem«.
Kolumna, Pamiątka II 60; Przyborowski, Dzieje II 247, 248; Limanowski B., Szermierze wolności; Iwański A., Pamiętniki, W. 1928; Barwiński A., Obrazki i opowiadania obozowe, Chicago 1880; Chołodecki, Dowódcy (wiadomości nieścisłe); Zieliński, Bitwy i potyczki.
Justyn Sokulski